دلگفته‌هایی برای غزلیات شمس

غزل‌های مولانا قصه‌هایی بسیار زیبا هستند که در سراسرشان عشق و امید موج می‌زند. غزل‌هایی که درباره معشوق‌شناسی، عاشق‌شناسی، و شناخت راه عشق، آگاهی‌های بسیار دلپذیری به ما می‌دهند؛ نه فقط آگاهی‌های عقلی و ذهنی، بلکه بسیار مهم‌تر از آن، آگاهی و حس و حالی که در دل خود بیابیم، و عشق و شوق و اشتیاقی برای رفتن به سوی معشوق زیبا و بی‌همتایمان پیدا کنیم.

روش عرضه این دلگفته‌ها، معنی کردن کلمه‌به‌کلمه غزلیات و بیان معناهای متعدد و بحث‌های عقلی مربوط به آن نیست. منابع بسیار دیگری هستند که از این زاویه‌ها به غزلیات شمس می‌نگرند و اطلاعات خوب و ارزشمندی را برای فهمیدن صورت و ظاهر معنی غزلیات به دست می‌دهند. ولی یافتن درکی از معنای ظاهری غزلیات تنها گام نخست راه است. باید بتوانیم از آن بگذریم تا به اصل، که یافتن حس و حال در دل است، برسیم. ریزبینی‌های بسیار عقلی در اشعار مولانا، ما را در پله عقل نگاه می‌دارد و از رسیدن به عشقی که در دل و جان ما به ودیعه گذاشته شده باز می‌دارد.

امیدم در پدید آوردن دلگفته‌های این مجموعه، به تصویر کشیدن فضایی حسی است تا در حد امکان یک حال خوش قلبی را با هم تجربه کنیم.

در بسیاری از فایل‌های YouTube این مجموعه، بخشی برای هم‌خوانی یا کارائوکه نیز در پایان ویدیو آمده است؛ این بخش بر پایهٔ یکی از تصنیف‌ها یا ترانه‌هایی ساخته شده که با همان غزل پیوند دارد.

موسیقی و هنر، گاهی بی‌واسطه‌تر از اندیشه با دل ما سخن می‌گویند. همان‌گونه که وقتی زیبایی گلی را می‌بینیم، بی‌آنکه لازم باشد دربارهٔ آن فکر کنیم، حس خوش زیبایی در دل ما می‌نشیند، شنیدن یک تصنیف زیبا نیز می‌تواند مستقیم با جان و حال ما پیوند بگیرد. از همین رو، وقتی تصنیفی دل‌نواز بر پایهٔ غزلی از مولانا خوانده می‌شود، هم‌خوانی با آن می‌تواند حال آن غزل را بی‌واسطه‌تر به دل ما برساند. گاهی خوشی و شوقی که در غزل هست، پیش از آنکه در ذهن توضیح داده شود، از راه موسیقی و همراهی با صدا در دل اثر می‌گذارد.

برای دوستانی که علاقه‌مند هستند، پیشنهاد می‌کنم در فایل‌های YouTube، اگر بخش هم‌خوانی یا کارائوکه در پایان آمده بود، آن را هم تجربه کنند. اگر با آن ترانه یا تصنیف آشنا نیستید، یکی دو بار گوش دادن و سپس همراه خواندن، می‌تواند دریچه‌ای از حال خوش آن غزل را باز کند.

امیدوارم از این همراهی با شعر، موسیقی، و حال مولانا لذت ببرید.